Push (2009) Review

director: Paul McGuigan

writers: David Bourla

starring: Chris Evans, Dakota Fanning

genre: Sci-Fi, Thriller

Ο χώρος των sci-fi ταινιών έχει παρουσιάσει μεγάλη ακμή τα τελευταία χρόνια' επιβλητικά flicks με τόνους ειδικών εφφέ μας έχουν καθηλώσει ουκ'ολίγες φορές. Η εξέλιξη του κλάδου της "εξαπάτησης" έχει κάνει προσιτή την τεχνολογία αυτή σε low-budget ταινίες, ακόμα και σε σειρές (βλέπε Heroes). Αυτή όμως η "ευκολία" πολλές φορές παίρνει τη θέση σεναρίου, και το Push είναι ένα καλός παράδειγμα κακής ταινίας που περιστρέφεται γυρω απο τα fx,ζαλίζοντας μας χωρίς νόημα. Το story ειναι απλό. O πρωταγωνιστής (Chris Evans) ,με τη βοήθεια μιάς πιτσιρίκας (Dakota Fanning), και οι δύο κάτοχοι υπερδυνάμεων, έρχονται αντιμέτωποι με μία μυστική παρακρατική οργάνωση που ακούει στο όνομα Division. Αρχικά οι δύο ήρωες ψάχνουν για κάποια εκατομμύρια που ξαφνικά ξεφυτρώνουν στην ιστορία, και εξίσου ξαφνικά τα ξεχνάνε όλα και προσπαθούν να ξεφύγουν μια για πάντα απο το Division. Κάπου μέσα σε όλα μπλέκονται και οι Ναζί και η καταστροφή "βρωμάει" απο χιλιόμετρα...

Ότι κλισέ μπορείτε να φανταστείτε ενσωματώθηκε στο "σενάριο"

(ορφάνια, love story, χαζο-υπερδυνάμεις, ανατροπές που

βασανίζουν με την προβλεψιμότητα τους και αιθέριες υπάρξεις

χωρίς νόημα), δημιουργώντας έτσι ένα εξαιρετικά βαρετό

cocktail κακού Holywood. Η ηθοποιεία είναι απαράδεκτη, εν

μέρη εξαιτίας της έλλειψης σεναρίου αλλα και της απουσίας

σοβαρής σκηνοθεσίας. Τα ειδικά εφφέ στα οποία βασίζεται η

ταινία ειναι αξιοπρεπή αλλα φαίνονται low-budget και δεν

έχουν που να στηριχθούν, κατα συνέπεια λοιπόν ειναι άσκοπα

και δεν πείθουν.Θα ήταν αδύνατο να μην σχολιάσω τις

"υπερδυνάμεις" που παρουσιάζονται στην ταινία, μιάς και

όλο το story έχει να κάνει με αυτές. Το menu έχει τηλεκίνηση,

πλύση εγκεφάλου, πρόβλεψη του μέλλοντος και μερικές άλλες

ανούσιες ιδιότητες, οι οποίες δεν δένουν καθόλου, και κάποιες

απο αυτές επινοήθηκαν απλά και μόνο για να "σπρώξουν" με

χίλια ζόρια το σενάριο (στην άβυσσο της μετριότητας και πιο κάτω).

Το μόνο ίσως θετικό στοιχείο της ταινίας είναι οτι είναι γυρισμένη στο Hong-Kong, δίνοντας έτσι έναν ελάχιστο χαρακτήρα κουλτούρας σε μια κατα τα αλλα καθαρόαιμη αμερικάνικη παραγωγή κακής ποιότητος.

Κλείνοντας, το Push όσο και να το "σπρώξετε",είναι απλά 111 λεπτά χαμένου χρόνου, δεν έχει τίποτα καινούργιο να δώσει και απλά αναμασά μια κακή συνταγή που εκνευρίζει.

Καλή προβολή (για όσους σαδιστές/παράφρονες το επιχειρήσουν!

star+rating+1+sta+5.jpg